Brief uit 1783

We lopen, gewapend met zaklantaarn en kartonnen doos, in een oude, vochtige, donkere schuur bij mijn handelaar. Hij heeft een troep staan, niet normaal. Maar omdat ik graag tussen zijn spullen mag struinen, dit omdat ik weet dat hij vaak leuke spulletjes heeft, moet ik mijn gevoel uitschakelen. Het is er vochtig, vies en vol met dieren uitwerpselen.  In de dozen hebben muizen zich verstopt om nestjes te bouwen. De vogels nestelen zich ook in de schuur en de spinnen lopen vrolijk rond. Wat een vak! Zo romantisch, brocante zoeken op het Franse platteland........ De man laat ons alleen en we gaan op zoek. We doen doos open, doos dicht. Piep, weer een muis. We zijn al even bezig en dan hoor ik: Madame, ça va? Qui, ça va bien en ik mompel wat over de vieze troep en de muizen, maar dat hoort hij gelukkig niet. Inmiddels is de kartonnen doos al aardig voorzien van kleine artikelen. Ik zie een doos vol vergeelde papieren, brieven, kaarten, foto's en doe en graai. Ik stop het in mijn doos vol brocante schatten. Het is genoeg voor vandaag en we voelen ons vies, op naar de douche. Maar eerst een uitgebreid afscheid, inclusief een glas wijn. Hij verteld mooie verhalen van vroeger en dan afrekenen. Wat moeten die Hollanders toch met mijn rommel? Je ziet het hem denken als we hem uitzwaaien. In Westerbork droog ik de brieven en daarna stop ik ze in een boek om ze glad te krijgen. Laatst kwam ik het boek tegen en haal de brieven er uit. Tijd voor een studie brief ontleden. Nou, vergeet het maar. Ik kan dat oude Frans echt niet lezen. De woorden zijn sierlijk met een kroontjes pen geschreven op dik papier (lijkt wel behang). Wat ik er wel uit haal is dat dit een onderdeel is van meerdere brieven, die ik helaas niet heb. Er staat een datum op geschreven: 17 mars 1782  Wat? 17 maart 1782, en dat ligt zomaar op het Franse platteland in een oude vochtige schuur tussen de muizen........

©baretbrocante2012