Buisjes met poeder.

Al een tijdje ben ik op zoek naar oude schoolspullen. Via een handelaar kreeg ik het adres van een oude lerares die veel schoolspullen scheen te hebben. Nou, om te kwijlen, wat een spullen! De lerares (knotje in het haar, brilletje, grijze (vieze) jurk, kniekousen en zeer oude schoenen) had een passie voor haar spullen. Hele verhalen kreeg ik te horen over haar spullen en vroeger. 
Maar helaas begreep ik niet alles. Inmiddels had ik al de nodig spullen en toen pakte ik een buisje op. De lerares begon meteen haar stem te verheffen: 'Madame, dat is uniek en erg duur! en nog meer bla, bla' wat ik niet begreep. Inmiddels had ik het buisje open en kwam er poeder uit wat op mijn hand bleef zitten. Ik dacht, ach, even mijn handen wassen en we gaan weer door. Dat had ik mis, ik kreeg blauwe handen! Na 4 dagen waren mijn handen weer schoon. Inmiddels begreep ik haar verhaal. Het was poeder voor het maken van inkt. Voeg poeder en water samen en je hebt inkt om mee te schrijven. Soms zou ik willen dat ik beter had opgelet in de klas tijdens Franse les......

©baretbrocante2012